Marty Supreme'in açılış jeneriğinde, dev bir yumurtayı dölleyen bir sperm hücresinin retro animasyonu yer alıyor; Alphaville'in "Forever Young" şarkısı film müziğinde yankılanırken, dev döllenmiş yumurta sonunda bir masa tenisi topuna dönüşerek masanın ağında uçuyor. Topa vuran ve galip sperm hücresinin taşıyıcısı, yirmili yaşlarının başlarında, dünya şampiyonu olmayı hayal eden kendine güvenen bir masa tenisi oyuncusu olan Marty Mauser'dir (Timothée Chalamet). Lower East Side mahallesinde ayakkabı satarak geçimini sağlayan, Orchard Caddesi'ndeki bir apartmanda annesiyle birlikte yaşayan ve etrafı rahatsız edici aile ve komşularla çevrili olan Marty, dar görüşlü değerlerle ve sınırlı fırsatlarla dolu bir ortamdan kaçmayı özlüyor. Yıl 1952: II. Dünya Savaşı'nın yıkımı geride kaldı, ekonomik refah yakında yükselişe geçecek ve Amerika ulusal bir iyimserlik dalgasına kapılmış durumda. Marty gibi çekici ve hırslı birinin elindeki araçlarla, yani raket ve topla, adını duyurması için mükemmel bir zaman; ki filmin sonundaki jenerikte de belirtildiği gibi, top hayatın kaynağıdır.
Josh Safdie'nin yönettiği, Ronald Bronstein ile birlikte senaryosunu yazdığı ve kurgusunu yaptığı Marty Supreme , Marty'nin yaklaşık bir yıl boyunca neredeyse sürekli ilerleyişini konu alıyor. Çalınan paralarla Londra'ya gittikten sonra, Dünya Şampiyonluğu unvanını Koto Endo'ya (gerçek hayattaki masa tenisi şampiyonu Koto Kawaguchi) kaptıran Marty, Tokyo'ya gidip tekrar yarışmak için gerekli parayı elde etmek için büyük çaba sarf eder. Harlem Globetrotters'ın dünya turunda açılış gösterisi olarak masa tenisi numaraları yapar; taksi şoförü arkadaşı Wally (Tyler Okonma) ile birlikte, oyuncuların iyiliksever liberalizmlerinden faydalanarak onları dolandırır. Sık sık evsiz kalma ve ekonomik belirsizlikle boğuşurken, bir yandan da filmin giriş bölümünde hamile bıraktığı evli arkadaşı Rachel (Odessa A'zion) ve mürekkep imparatoru kocası Milton Rockwell (Kevin O'Leary) ile yaşadığı gösterişli hayattan kaçış yolu olarak Marty ile bir ilişki yaşayan, kariyerinin zirvesini geride bırakmış oyuncu Kay Stone (Gwyneth Paltrow) ile olan ilişkileri arasında denge kurmaya çalışır.
Safdie ve Bronstein'ın senaryosu, her biri aksilikleri ve kendi kendine yarattığı aşağılanmaları tasvir eden, öngörülemeyen hızlarda ilerleyen (tıpkı bir...) çok sayıda alt olay örgüsü arasında gidip geliyor; tüm bunlar Marty'nin varoluş sebebiyle birbirine bağlanıyor. Marty Supreme'in olay, karakter (söylendiğine göre yüzden fazla) ve mekan sayısı kağıt üzerinde bunaltıcı olabilir, ancak Safdie ve Bronstein, bölümlerden oluşan, neredeyse Dickensvari anlatılarını akıcı bir şekilde ilerletiyorlar. Örneğin, Marty'nin genç sporcuya küçümseyici bir tavırla yaklaşan potansiyel bir hayırsever olan Milton ile tekrarlanan ilişkileri ve tehditkar bir köpek sahibiyle (Abel Ferrara) uzun bir sapma arasında itici bir akıcılık var. Bunun büyük bir kısmı Safdie ve Bronstein'ın sıra dışı senaryo ve kurgusuna bağlı olsa da, görüntü yönetmeni Darius Khondji'nin hareketli kamerası, en çılgın anlarında bile aksiyona zarafet katıyor ve Jack Fisk'in kısmen Sergio Leone'nin Bir Zamanlar Amerika'da filminden esinlenen prodüksiyon tasarımı, Marty'nin Orchard Caddesi'nde koşması veya Mısır piramitlerinin etrafında dolaşması fark etmeksizin, filmi inandırıcı bir gerçeklik kopyası içinde tutuyor. Kardeşi Benny ile yaratıcı bir ayrılıktan sonraki ilk solo uzun metrajlı filminde Safdie, uzun süredir birlikte çalıştığı birçok ismi de yanına alarak, onların tarzlarına katkılarının ne kadar gerekli olduğunu gösteriyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder